Was privé maar weer privé

Als radiomaker is het woord prive bij mij redelijk onbekend. Zeker tijdens Met Rob de koffer in! ‘vergeet’ ik zakelijk en prive nog wel eens te scheiden. Echter laat ik sommige zaken op de radio toch echt wel achterwege, gewoon omdat dat hoort.

Als je naar het strand toe gaat dan schaamt tegenwoordig niemand zich meer ergens voor, broek uit en zwempak aan. Vroeger werd daar nog een net handdoekje om gedaan, maar die schaamte is volledig weg. Het hoeft allemaal niet meer zo beschaamd en prive.

Sinds kort ben ik weer een studentje en dat houdt in dat ik een SLB of SLC heb, een Studie loopbaan begeleider. Naar mijn idee een persoon waar je terecht kan voor vragen en problemen, een soort van verzoekhoek dus.

In de afgelopen week kwam ik tot de conclusie dat ik wel wat problemen had met school, het moet me motiveren anders wordt het saai, en ik dacht dat even in een prive-gesprek naar voren te kunnen laten komen. Eerder was er via Geenstijl.nl al een hele HU-gate gecreeerd met een student die kennelijk niet wist wat off the record betekende. Ook binnen school is hier druk over gediscussieerd, hieruit dacht ik naar voren te halen dat wij als toekomstige journalisten dus perfect zouden kunnen onderscheiden wat off the record is en wat niet. Naar mijn idee gelijk aan prive of niet…

Prive-gesprekken blijken echter bij ons op school geheel niet te bestaan. Binnen een week was mijn gehele klas op de hoogte van het feit dat ik ging stoppen met de opleiding. Nu doe ik dat normaal gesproken vrij snel (getuige 3 keer het [niet] doen van de HAVO), maar dit is toch wel een beetje uit zijn verband gerukt op deze manier. De hele week ben ik bezig om steeds weer uit te leggen dat het echt niet de bedoeling is om ermee te stoppen, was prive maar weer prive… En Swiebertje weer ouderwets op tv… (vrij naar een tekst van Harry Jekkers)